Sint-Truiden – In de Leopold II straat is het weer gezellig druk, want Sinterklaas heeft er voor de twintigste keer zijn intrek genomen in het Sintenhuis, zijn tijdelijke residentie in de stad. De Goedheiligman voelt zich erg in zijn nopjes. “Sint-Truiden ontvangt mij altijd met open armen. Ik ben zo blij dat ik hier de tijd heb om met de kinderen een fijn gesprek te hebben.”
- door Rudi De Cock
- Foto’s © Ricky Blue Passion
- Foto bovenaan – Het Sintenhuis in de Leopold II straat met de brievenbus van de Sint aan de voordeur en zijn werk- en snoepruimte op de eerste verdieping waar de Sintenvlag wappert © MH
Dat de Goedheiligman eerder deze maand aankwam in Antwerpen is wellicht niemand ontgaan. Maar waar de Sint dezer dagen verblijft tijdens de grote jaarlijkse viering van zijn verjaardag is minder geweten. Het Sintenhuis in de Leopold II straat wordt al heel wat jaren traditioneel liefdevol ingericht door Ronald Ilsbroux en Johan Van Herck, die elk jaar hun woning én hun hart openstellen voor de Goedheiligman en zijn Pieten. “We zetten alles op alles om de Sint een prachtige troonzaal te geven,” vertellen ze. “Woensdag werd het huis officieel geopend en meteen stroomden nieuwsgierige kinderen binnen om de Sint te begroeten, te knuffelen en hun verlanglijstjes toe te lichten. De sfeer was warm, vrolijk en heel even leek het alsof de Sint al een stukje van 6 december had meegebracht.”
Sinterklaas zelf kwam eerder deze maand met de glimlach aan, al verliep zijn reis niet helemaal zonder hindernissen. “Onze stoomboot heeft onderweg van Spanje naar hier even gehaperd”, zegt hij. “Maar dat euvel raakte snel opgelost. En de reis van Antwerpen naar Sint-Truiden hebben we met de trein gedaan. De trein is altijd een beetje reizen. We hebben vertraging gehad, en die nemen we er gewoon graag bij. Alleen mijn paard Slechtweer Vandaag kijkt een beetje op tegen een treinreis.”
(Lees verder onder de foto’s)
Sint-Truiden als gastvrije stad. Elk jaar toveren Ronald en Johan hun living helemaal om tot een mooie ontvangstruimte waar de Sint de kinderen kan ontmoeten
Sinterklaas op een van zijn gelukkigste momenten: “Ja, als ik kinderen kan ontmoeten, dat is altijd heel fijn. Dan voel ik me heel blij.”
Brave kinderen
“Ik zie hier in het Sintenhuis dit jaar zo’n 475 kinderen”, vervolgt Sint. “Plus nog heel wat klassen uit de omgeving. Ik ben zo blij dat ik hier de tijd heb om met de kinderen een fijn gesprek te hebben.”
Nog volgens de Sint heeft hij goed nieuws bij. “Er zijn geen stoute kinderen dit jaar. Dat is eigenlijk heel fijn. Maar je weet ook dat we dat moeten zeggen, want anders panikeren ze. Kinderen zijn altijd een beetje ondeugend, zoals wij vroeger (knipoogt, lacht).”
In de troonzaal, waar alles blinkt en schittert, neemt de Sint uitgebreid de tijd voor elk kindje. “Ik zeg nooit in de grote groep waar een kind aan moet werken,” legt hij uit. “Ik fluister dat altijd in hun oor. Dan weten ze wel hoe laat het is (foto).”
De Sint geniet zichtbaar van de kleine momenten: “Hier kan je de kinderen echt ontmoeten. Op grote bijeenkomsten zie je honderden kinderen, maar hier kan je fijn met ze praten. Sommigen geven een knuffel. Die zien je echt graag, en dan kan je ook tijd maken voor hen.”
Heel druk
Achter de schermen draait het grote team van de vele Pieten op volle toeren. Het huis dient niet alleen als ontmoetingsplek, maar ook als opslagplaats voor bergen snoepgoed. “We hebben ooit een advertentie geplaatst omdat we stockage nodig hadden,” gaat de Sint verder. “De koster van Sint-Truiden was zo vriendelijk om zijn huis ter beschikking te stellen. Sindsdien is dit ons vaste Sintenhuis.” Het belooft alvast een drukke periode te worden. Er liggen stapels brieven en tekeningen op het bureau van de Heilige Nicolaas die nog moeten verwerkt worden.
De komende weken blijft de Sint met de Pieten in de Leopold II straat wonen. Kinderen kunnen er hem nog bezoeken, hun tekeningen afgeven en een snoepje meepikken. De drukte houdt hem niet tegen om ook de volwassenen te verwennen. “En ik ga jou niet met lege handen wegsturen,” lacht de Sint na het interview. “Je werkt altijd heel goed voor een mooie verslaggeving, dus je krijgt ook een snoepzakje. En een appeltje, want de jeugdambassadeur Rémy brengt die elk jaar. Hij vraagt dat ik de mandarijntjes even laat liggen en de lokale boeren steun, wat ik met bijzonder veel graagte doe.”
(Foto’s hieronder – De Sint in gesprek met enkele fijne kinderen. En helemaal onderaan toont eén van de Pieten zijn zangkunsten).






















