Terwijl velen Kerstmis in familiekring doorbrachten, koos muzikant en liedjesschrijver Marco Lenaerts voor een ander pad. Met Kerst trok hij als troubadour door Haspengouw om mensen die de feestdagen alleen doorbrachten een warm moment van muziek en nabijheid te schenken.
- Foto’s © ML
Van Velm, Sint-Truiden tot Kermt: met zijn liedjes en zichzelf als gezelschap ging Marco Lenaerts op kerstavond op pad langs plekken waar stilte en gemis vaak extra voelbaar zijn. “Met Kerst ging ik als troubadour op liedjestocht,” vertelt hij. “Een beetje licht brengen zoals het een goede kerst betaamt.” Lenaerts’ kinderen vierden kerstavond dit jaar bij hun mama. Hoewel hij het alleen zijn niet schuwt, groeide bij hem het verlangen om die avond betekenisvol in te vullen. “Ik vroeg me af of ik niet iets voor anderen kon doen,” zegt hij. “In plaats van de eenzame uit te nodigen, dacht ik: waarom ga ik niet naar de eenzame toe, of beter nog, naar mensen die anders alleen zijn met Kerst.” Zijn tocht bracht hem onder meer naar woonzorgcentrum Orelia, waar het oorspronkelijke plan om intiem aan tafel te zingen spontaan uitgroeide tot een warm samenzijn. Bewoners verenigden zich rond de piano, onder impuls van medebewoonster Irène Dewaelheyns, die hij omschrijft als “een beetje de lieve mama van het gezelschap”. Lenaerts bracht er een mini-concert met nummers uit zijn eigen kleinkunstprogramma Diepzeeduiker. “Het was een hele warme bijeenkomst,” blikt hij terug.
Troost en hoop
Later op de avond trok hij naar een gezin in Kermt dat voor het eerst Kerst vierde zonder hun papa en echtgenoot, die dit jaar overleed. Ook daar zorgden zijn eigen liedjes, die hij zelf omschrijft als filosofisch, troostend en hoopgevend, voor een moment van verbinding. “Allebei heel bijzondere plekken,” zegt hij. “Ik had echt het gevoel dat ik iets kon betekenen, misschien hier en daar een klein steentje kon verleggen of gewoon bijdragen aan een gezellige avond.” Voor Lenaerts zelf liet de avond een diepe indruk na. “Ik reed naar huis met een warm en vervuld gevoel,” vertelt hij. “Een beetje zoals Kerst misschien hoort te zijn.”
