Het gezin met de twee ontsnapte valkparkieten van de Aalsterweg in Sint-Truiden kan opgelucht ademhalen. De vogels Ollie en Stef waren zaterdag gaan vliegen tot groot verdriet van dochter Helena (8). Massaal veel Truienaren deelden de oproep van de ouders en dat loonde. “Onze valkjes zijn terecht en stellen het goed, we zijn heel blij en dankbaar”, klinkt het vanop de Aalsterweg. “De stilte was hartverscheurend.”
- Maandag 10 november
- Rudi De Cock
- Foto’s © MH
“Onze dochter was er het hart van in”, steekt de mama van het gezin van wal. “Zaterdag heeft ze zich in slaap gehuild. Zondag zijn we gaan zoeken omdat de vogels rond Lago Bloesembad werden gesignaleerd. Maar het was zoeken naar een speld in een hooiberg. Dan heb ik me op de sociale media gegooid en zoveel mogelijk gedeeld in groepen, onder andere bij jullie op TruiensNieuws. Maandag was mijn man met onze dochter naar de dierentuin in Planckendael, zodat ze haar zinnen kon verzetten. De stilte thuis was immers hartverscheurend.” De mama was gewoon aan het werk toen er rond de middag telefoon binnenkwam. “Ik was op het werk en werd ‘s middags gebeld met de melding dat ze aan Volvo garage Celis in een boom zouden zitten. Ollie, de meer grijze van kleur, was er op de schouder van een kind gaan zitten en zo konden ze hem vastnemen.” Vervolgens zijn we met veel mensen gaan zoeken in de buurt van Bautershoven, omdat de andere daar gesignaleerd was. Ook de mensen die Ollie gevonden hadden zijn daar gaan helpen zoeken.” Uiteindelijk bleek uit nieuwe informatie dat Stef, de valk met gele kleur, in buurgemeente Alken bleek te zitten. “Hij was er bij iemand op zijn hand gaan zitten toen die eten aanbood.”
Dolblij
Vader en dochter keerden terug van de dierentuin, recht naar Alken. “Helena was door het dolle heen! Het werd een heel blij weerzien. Ze is dolgelukkig dat ze haar vrienden terug heeft.” Intussen had de grootvader al flyers laten drukken om te verspreiden. “Dat is nu gelukkig niet meer nodig. Ik wil uiteraard iedereen bedanken omdat het bericht zo massaal gedeeld is. Ongelooflijk hartverwarmend hoe iedereen heeft meegeleefd en meegeholpen, vaak mensen die we niet kenden. Helena is nu dolgelukkig. We hebben veel mensen leren kennen met het hart op de juiste plaats. Het zijn vogels, maar voor ons zijn ze een deel van de familie.”
