LIER/NIEUWERKERKEN/SINT-TRUIDEN — Guinevere Cruyts heeft vorige zondag op het Belgisch Kampioenschap voor Juniores en Beloften in Lier voor een bijzonder straffe prestatie gezorgd. De sprintster van TACT Sint-Truiden veroverde de nationale titel op de 400 meter bij de junior vrouwen (U20), in een nieuwe seizoensbeste tijd. Het goud krijgt extra glans omdat de atlete kampt met FDEIA. Die aandoening heeft een grote impact op haar sportieve loopbaan. 

  • Rudi De Cock
  • Foto’s © SV
  • Foto bovenaan – Guinevere op weg naar de titel ‘Belgische Kampioene Junioren’ vorige week zondag 13 september © Erik Peersman

De omstandigheden in Lier waren nochtans verre van ideaal. Regen en guur weer maakten het kampioenschap bijzonder zwaar. Toch stond Guinevere Cruyts er op het moment dat het moest. Met haar overwinning bevestigt ze haar sterke terugkeer op de lange sprint en werden maanden van inzet en doorzettingsvermogen beloond. Die terugkeer is opmerkelijk. In april kreeg ze de zeldzame diagnose FDEIA, een inspanningsallergie die in sommige gevallen zelfs levensbedreigend kan zijn. Bij FDEIA krijg je een zware allergische reactie als je een specifiek voedingsmiddel eet én binnen een paar uur gaat sporten of intensief bewegen. Voor Guinevere betekende de diagnose dat ze vier tot zes uur voor het sporten niet meer mag eten. Dat heeft een grote impact op haar atletiek. Een 400 meter lopen op een grotendeels lege maag is immers geen eenvoudige opdracht. Vooral trainingen en wedstrijden in de ochtend waren bijzonder moeilijk.

De diagnose kwam er na een zware allergische reactie tijdens een training in oktober vorig jaar. Guinevere Cruyts vertelt: “Ik was aan het trainen en voelde dat ademhalen steeds moeilijker werd maar ik was aan het lopen dus trok niet direct de conclusie dat er echt iets mis was. Toen ik klaar was met trainen, zo’n halve kilometer nadat de symptomen begonnen, vroeg ik aan een vriendin of ze iets merkte aan mijn gezicht, dat toen al gezwollen aanvoelde en jeukte. Ze schoot in paniek en ging onmiddellijk coach Lotte halen. Iedereen rond mij was in paniek maar zelf wist ik dat ik kalm moest blijven omdat anders mijn keel helemaal dicht ging. Eerlijk gezegd herinner ik mij niet meer zo heel veel van het ziekenhuis omdat ik enorm zware medicatie had gekregen maar ik herinner mij wel nog dat het spoed opeens wel snel ging.” De zwelling bleef nog een week aanwezig.

Stoppen met sporten?

“De maanden erna waren heel heftig omdat ik eigenlijk bij alles wat ik at, schrik had om opnieuw allergisch te reageren”, vervolgt Guinevere haar verhaal. “Opeens waren er overal twijfels en dat maakte mij heel onzeker. Ook tijdens het sporten, want hoewel de link nog niet gelegd was met inspanning, was het wel gebeurd tijdens een training. Het hielp natuurlijk niet dat we pas in april terecht konden bij een arts.” Toen het zover was klonk daar een verrassend zwaar verdict. Uit de onderzoeken bleek dat het het beste was om onmiddellijk met sporten te stoppen. Het levensbedreigdende risico was te groot. Toch legde de jonge atlete zich daar niet bij neer. “Ik kon me niet inbeelden dat ik zou moeten stoppen met sporten. Ik heb toen heel veel zelf onderzoek gedaan en we kwamen erachter dat 4 tot 6uren niets eten voor de training een veilige oplossing bleek. Zeker bij ochtendtrainingen en -wedstrijden is dat heel zwaar.” Sinds juli werkt Guinevere bovendien samen met een diëtiste. Samen zoeken ze uit welke voeding haalbaar is voor het sporten. Veel voedingsmiddelen kan ze vooraf niet verdragen, maar intussen hoeft ze niet langer volledig nuchter te trainen of wedstrijden te lopen. Ze moet altijd een EpiPen bij zich hebben en bij een allergische reactie moet onmiddellijk een ambulance worden gebeld.

Goud

En dus even terug naar afgelopen zondag 13 september. Ondanks de moeilijke omstandigheden liep Guinevere naar het goud en werd ze Belgisch kampioene. “We zijn ontzettend trots op jou”, klinkt het bij haar ouders en in haar omgeving. “Het is misschien nog niet de tijd die je ooit gelopen hebt, maar daar komen we wel weer. Stap voor stap. Nu vieren we vooral dit: Belgisch kampioen!” Voor Guinevere is de nationale titel dan ook meer dan alleen een medaille. Het is het resultaat van een moeilijke weg waarop ze, ondanks de grote hindernissen, bleef kiezen voor haar sport.

Guinevere Cruyts besluit: “Ik had mij doorheen het seizoen eigenlijk al neergelegd met het feit dat ik geen Belgisch kampioen kon worden. En omdat ik bijna geen voorbereiding had gehad, nam ik mij voor om gewoon voor mijn eigen seizoensbeste te gaan op het BK. Ik wist dat dat er wel moest inzitten toen we onze reeks wonnen op de Memorial Ivo Van Damme de week ervoor, en mijn splittijd een aangename verrassing was. Maar zelfs toen bleef ik me vasthouden aan gewoon mijn eigen tijd verbeteren, ik durfde er zelfs niet van te dromen om te winnen na alles wat het afgelopen jaar met zich mee had gebracht. Dus ik ben dolgelukkig met mijn nieuwe titel ‘Belgisch Kampioene’ én met een nieuw record seizoensbeste op de chrono. Doel dubbel en dik bereikt, zou ik zo zeggen. Nu geniet ik nog even van mijn rustperiode en dan beginnen de wintertrainingen weer. En dan blik ik vol goede verwachtingen en plezier vooruit naar volgend seizoen.”