Bij mensen die met het historisch erfgoed begaan waren in Heers (en verre omstreken) stak de Tiendschuur van Opheers al decennia de ogen uit. De trots van Zuid-Limburg lag er desolaat bij, de instorting was nabij, het einde in zicht. Tot Frans Vandueren en zijn zonen Edwig, Bert en Herbert zich het lot van het monument aantrokken. Het werd geen feestzaal, wel een polyvalente ruimte van 700 vierkante meter voor allerlei evenementen.
De foto’s van de Tiendschuur in verval zijn schrijnend, doen pijn aan het hart van elk monumentenliefhebber en nog het meest bij de dorpsbewoners van Opheers.
De oudste vermelding van Opheers dateert uit 1099 en heette toen Ob Here. Het lag hoger dan Heers, vandaar de naam Opheers, in tegenstelling tot Bas-Here dat later dus Batsheers werd, dat lager lag.
Herkenrode in Opheers
De Herkenrodehoeve van Opheers is een uniek historisch erfgoed, waarvan de geschiedenis teruggaat tot 1200. Ze werd gesticht door de orde van 
de Cisterciënserinnen van Herkenrode. De abdij verwierf in de loop der eeuwen een aanzienlijk grondbezit in Opheers: het was dan ook een van de belangrijkste landbouwuitbatingen van de abdij. De inplanting van de hoeve heeft waarschijnlijk ook te maken met de aanwezigheid van een bron die de zogenaamde Wetterdelle voedt die uitmondt in de Herk. Die bron ligt pal onder de hoeve
Barbara van Hinnisdael
De huidige vierkantshoeve dateert uit 1639 en is één van de grootste van Vlaanderen. De imposante tiendschuur werd gebouwd in 1734. In het midden van de gevel van de hoeve staat een grote gevelsteen met de wapens van de abdis op en de tekst “1669 – MODERATA DURANT – BARBARA VAN HINNISDAEL ABBATISSA”. Een tweede gevelsteen, in een geprofileerde bakstenen nis boven de deur, is sterker verweerd en toont het wapenschild en het opschrift BH. Het was die Barbara van Hinnisdael die in Opheers 1.200 hectare grond kreeg als bruidsschat (want ze ‘trouwde’ met Onze-Lieve-Heer)
Schuur was opslagplaats voor belastingen
De Tiendschuur diende als schuur waar de pachters van het dorp en het omliggende jaarlijks één tiende van hun opbrengsten moesten naartoe brengen, zijnde de belasting die moest betaald worden aan de abdij.
Rampzalige jaren 70
Kwamen dan de rampzalige jaren ’70, zeker voor wat de schuur betreft, toen de laatste boer er na 100 jaar vertrok. De winning werd verkocht aan een familie zonder landbouwbedoelingen die enkel de woonst gebruikten tot ze later weer verkocht werd aan een “industriële boer”. En toen begon de aftakeling van de Tiendschuur. Rond 1978 begon die met het wegnemen van de dakpannen op de schuur. Zonder “boe of ba”, zeggen ze in Heers, zonder aanvraag, zonder toelating. Pastoor Moors 1961-1981) maakte daar nog een foto van. Niemand begreep hoe en waarom dit kon gebeuren zonder dat er ook maar één instantie was die ingreep. Iedereen in Opheers hoorde wel de geruchten als zou er “volgend jaar een nieuw dak op komen”, maar dat volgend jaar werd elk jaar een nieuw volgend jaar.
Eindelijk “volgend jaar” dankzij Vandueren
In 2012 werd het dan toch eindelijk “volgend jaar” in Opheers en begonnen de restauratiewerken aan de, monumentale Tiendschuur. De initiatiefnemers, de familie Vandueren die het goed kochten in 1989, verwachtten toen dat het een dik jaar zou duren en 1 miljoen euro kosten. Ondertussen hadden ze ook de vroegere stallen al gerestaureerd en omgebouwd tot kantoren en toonzalen van hun VDF Ontwerpbureau. Nu is er plaats voor congressen en seminaries, beurzen en productpresentaties tot workshops en allerlei feesten. Er kwam ook een traiteurkeuken en een parking voor 150 auto’s. In 2014 was ze klaar, de Tiendschuur van Heckenrode, in haar oude glorie herrezen uit de ruïneuze toestand, voorzien van de nodige tools en comfort om met haar 700 m² nuttige ruimte te functioneren als polyvalente kathedraal van Haspengouw.
