Voor een gezin uit Rummen, bij Geetbets, sleept een moeilijke zoektocht al meer dan een jaar aan. Hun zevenjarige zoon Cédric zit zonder school en ook voor volgend schooljaar is er nog geen oplossing gevonden. Tegelijk probeert het gezin het hoofd te bieden aan de gezondheidsproblemen van hun jongste zoon Mathis, die behandeld wordt voor een kwaadaardige hersentumor. “Is er dan echt geen school die een plaats heeft voor onze zoon of hem op zijn minst een kans wil geven”, klinkt het vertwijfeld bij Nele en Maarten.

  • Tekst  © rdc
  • Beelden © nw

Nele Werrens en haar partner Maarten Coppers zien voorlopig geen uitweg meer. Hun zevenjarig zoontje Cédric volgt al geruime tijd geen onderwijs meer nadat hij vorig schooljaar zijn plaats verloor in het buitengewoon onderwijs. “Hij had een type 2-school in Sint-Truiden, maar door zijn ‘problematisch’ gedrag is hij zes weken naar het Kinderpsychiatrisch Centrum in Genk gegaan”, vertelt mama Nele. “Daar hebben we vastgesteld dat Cedric aan een ‘complex trauma’ lijdt, en dat zorgt ervoor dat hij te zwaar bevonden wordt voor een type 2-school, dus kon hij niet langer terecht in de school waar hij zat. Ik heb gesmeekt om hem niet op te geven, zeker omdat zijn medicatie aangepast was en hij zich daardoor rustiger gedroeg, maar zelfs enkele halve dagen werd hij niet aanvaard.” Sindsdien blijkt het bijzonder moeilijk om een school te vinden die hem kan opvangen.

Grenzen van het systeem

Volgens de ouders botst hun zoon telkens op de grenzen van het systeem. Scholen voor buitengewoon onderwijs kampen met lange wachtlijsten of geven aan dat zijn ondersteuningsnoden niet aansluiten bij hun werking. Ondanks talrijke aanvragen en contacten met verschillende onderwijsinstellingen bleef een positief antwoord uit. Daardoor brengt Cédric zijn dagen noodgedwongen thuis door. Zijn ouders proberen hem zoveel mogelijk structuur te bieden, maar beseffen dat dit geen volwaardig alternatief is voor onderwijs en professionele begeleiding. Ze maken zich zorgen over zijn ontwikkeling en over het sociale isolement waarin hij dreigt terecht te komen. De jongen verlangt ernaar om opnieuw naar school te gaan, contact te hebben met leeftijdsgenoten, opnieuw vriendjes te hebben.

Nog meer grote zorgen

De moeilijke situatie heeft gevolgen voor het ganse gezin. Nele stelde haar professionele activiteiten uit om voor haar kinderen te kunnen zorgen. Want het werd nog ingewikkelder toen bij het jongste zoontje Mathis (3) (foto) begin vorig jaar een agressieve hersentumor werd ontdekt. Sindsdien stonden ziekenhuisbezoeken, behandelingen en herstel centraal in het gezinsleven. Gelukkig heeft Mathis intussen een deel van zijn behandeling achter de rug en kan hij opnieuw aansluiten op school. “Dat was voor ons een lichtpunt na een bijzonder zware periode”, vertellen Nele en Maarten. “Toch blijven er medische zorgen bestaan en zijn verdere controles noodzakelijk.”

 

Nu hun jongste zoon opnieuw naar school gaat, hadden Nele en Maarten gehoopt dat ze hun leven stap voor stap weer zouden kunnen opbouwen. Die plannen worden nu doorkruist door het uitblijven van een geschikte school voor Cédric. “We vrezen dat onze zoon zonder aangepaste begeleiding steeds verder achterop raakt. Daarom doen we een oproep aan scholen, hulpverleners en organisaties die mogelijk een oplossing kunnen bieden. We zijn ervan overtuigd dat een schoolomgeving met extra zorg en een duidelijke structuur voor onze zoon het verschil kan maken. We hopen dat er toch ergens een plek is waar Cédric welkom is, waar hij zich kan ontwikkelen, waar hij kan leren en opnieuw deel kan uitmaken van een klasgroep waarin hij vriendjes kan vinden”, besluiten Nele en Maarten.