Tijdens de Memorial Van Damme kreeg Nina Derwael een warm eerbetoon voor haar volledige carrière. De voormalige Truiense topgymnaste reed in een koets over de piste van het Koning Boudewijnstadion en werd toegejuicht door duizenden toeschouwers. “Het was een beetje mijn eigen prinsessenmomentje”, zei ze achteraf. Intussen leidt ze een ontspannen bestaan zoals eerder deze week in het park (foto). “Klopt, maar het begint te kriebelen om een nieuwe uitdaging aan te gaan.”
- In beeld – Nina leeft veel relaxter en geniet van het leven – © Nina Derwael
“De huldiging was een heel mooi moment. Ik had nog nooit in een koets gezeten, en het is iets wat je tegenwoordig niet zo vaak meer meemaakt.” Aan het woord isNina Derwael, olympisch kampioene aan de brug in Tokio 2021. Op de tonen van Stromae’s Formidable kreeg ze vrijdag bloemen en een aandenken, terwijl het applaus bleef weerklinken in het stadion. “Het was echt bijzonder, met al die mensen die applaudisseerden,” vertelt ze, zichtbaar ontroerd. Een maand geleden kondigde de 25-jarige Truiense haar afscheid van de turnsport aan. Sindsdien is haar leven duidelijk veranderd. “Iedereen zegt dat ik relaxter ben geworden. Ik ben echt op mijn gemak. Heb meer tijd, er is geen rush meer. Niet alles is op voorhand getimed. Vroeger zat het turnen ook steeds in mijn hoofd, waar ik ook naartoe ging. Maar als ze mij nu bellen met de vraag of ik meega… ‘Welja, waarom niet’. Het is een totaal ander leven. Veel losser en vrijer.”
Kriebels
Toch blijft de honger naar nieuwe uitdagingen aanwezig. “Het leven is rustiger geworden, minder een rush dan tijdens mijn carrière. Als mensen me nu bellen om iets te doen, kan ik daarop ingaan. Dat is heel anders dan vroeger. Stilaan begint het te kriebelen om weer iets te ondernemen. Ik wil verschillende paden bewandelen: ik wil zeker nog bij de gymnastiek betrokken blijven, iets doen in de media, sowieso iets bij Golazo, iets wat aansluit bij mijn studie.” Een volledige overstap naar het trainersleven ziet ze niet meteen zitten. “Ik heb geen zin om van fulltime gymnaste naar fulltime coach te gaan. Ik heb meer dan genoeg uren in een turnzaal gestaan.”
Na een carrière vol medailles en titels genoot Nina Derwael van een onvergetelijk eerbetoon. Of zoals ze het zelf omschreef: “Het was mijn prinsessenmomentje.”





















