In onze reeks Terugblik op ’25 staan we vandaag stil bij de zorg. Het meest opvallende project in Sint-Truiden dit jaar is ongetwijfeld dat van het Halmaalhuis. Aan de ingang van Zorggroep Myna kan je er niet naast kijken: een brede eerstelijnspraktijk die tegelijk huisartsenpraktijk en brugfunctie is. Een huis voor iedereen, met bijzondere aandacht voor wie vaak tussen de mazen van het zorgnet valt.

  • Foto’s © rdc

In april 2025 opende het Halmaalhuis zijn deuren, in een stad waar het psychiatrisch ziekenhuis al bijna tweehonderd jaar het zorglandschap mee bepaalt. Aan het einde van dit eerste werkjaar blikken artsen Geert Goderis en Viktoriya Starovoyt terug op een project dat nog volop groeit, maar al bewijst dat zorg ook anders kan. “Het Halmaalhuis is geen klassieke huisartsenpraktijk. We staan open voor alle buurtbewoners, met bijzondere aandacht voor psychisch kwetsbare mensen,” vertelt dokter Geert Goderis. Huisartsen, psychologen, psychiaters, verpleegkundigen en maatschappelijk werkers werken er samen rond zowel lichamelijke als mentale gezondheid. Het initiatief ontstond vanuit de vaststelling dat mensen met ernstige psychische kwetsbaarheid vaak moeilijk toegang vinden tot samenhangende zorg. De erkenning als brede eerstelijnspraktijk door de Vlaamse overheid maakt het mogelijk om tijd en samenwerking anders te organiseren.

De mensen achter het project

Een vernieuwend zorgmodel staat of valt met de mensen die het dragen. Prof. Dr. Geert Goderis combineert dertig jaar praktijkervaring met academisch werk aan de KU Leuven. “Ik zie het Halmaalhuis als een brugstructuur,” zegt hij. “Niet om muren af te breken, maar om er een deur in te maken. Ik ben zeer gelukkig dat ik hier mee aan kan werken.” Naast hem werkt Dr. Viktoriya Starovoyt, huisarts met internationale achtergrond. Oorspronkelijk opgeleid als gynaecoloog in Oekraïne, volgde ze in België de opleiding huisartsgeneeskunde. “Veel mensen die hier komen, hebben al een lange weg afgelegd. Ze hebben nood aan iemand die luistert, zonder oordeel. Iedereen is welkom in het Halmaalhuis: buurtbewoners, mensen met langdurige psychische kwetsbaarheid, mensen zonder vaste huisarts of woonplaats.”

Doorverwijzingen komen onder meer vanuit het psychiatrisch ziekenhuis, straatverpleegkundigen, OCMW en mobiele teams. “Laagdrempeligheid is essentieel,” benadrukt Starovoyt. “Tegelijk wil het project geen aparte plek worden voor één doelgroep. Inclusie is een kernwaarde.”

Tussen ziekenhuis en straat: transmurale zorg

Transmurale zorg is een sleutelbegrip. “Het vraagt tijd om vertrouwen en een gedeelde taal op te bouwen,” vult dokter Goderis aan. “Toch zijn er al stappen gezet, onder meer rond ontslagtrajecten en opvolging na opname. Door de eerste lijn sterker te betrekken, wil het Halmaalhuis herhospitalisaties helpen voorkomen.” De samenwerking met straatverpleegkundigen is een belangrijk onderdeel. “Zij bereiken mensen die vaak volledig buiten het zorgsysteem vallen. Dit was voor mij nieuw,” zegt Starovoyt. “Het vraagt snel schakelen en flexibiliteit.”

Acht maanden onderweg

 

Volgens algemeen directeur Bert Plessers van Zorggroep Myna is het project volop in beweging. “Het is er echt voor iedereen, voor mensen uit de straat, uit de buurt, met een specialisatie naar de heel kwetsbaren toe. De ambitie is om te groeien naar een multidisciplinair team zodat we kunnen komen tot meer levenskwaliteit. De balans tussen specialisatie en inclusie blijft daarbij cruciaal.”

Acht maanden is kort voor een zorginnovatie. Toch zijn er al tastbare resultaten. “Patiënten met opnieuw een vaste huisarts, zorgverleners die elkaar sneller vinden, en andere kleine maar betekenisvolle successen”, aldus Plessers. En hij besluit: “Misschien is dat de grootste les van het Halmaalhuis: goede zorg stopt niet aan muren. Ze ontstaat waar mensen samenwerken, luisteren en verantwoordelijkheid delen. Soms begint dat gewoon… in een huis. Een huis dat er is voor iedereen. Met als basis respect, gelijkwaardigheid en mensgericht werken.”