Truiense wandelaars hebben verrassende ontdekkingen gedaan tijdens een natuurwandeling in Ordingen en haar wijde omgeving. Zo ligt er een stuk spoorwegbedding van het voormalige fruitspoor, en groeit en bloeit er een indrukwekkende flora met onder andere een metershoge stevige ‘Dikke Bertha’ en het welig tierende plantje ‘Postelein’.

  • Rudi De Cock
  • Foto’s © Ivo Breesch / Jos Bollen

Onder begeleiding van enkele gidsen herontdekten deelnemers onlangs een stukje vergeten ‘fruitspoor’ en de opmerkelijke flora errond tussen Sint-Truiden en Tongeren. De oude ‘spoorwegzate’, een voormalige spoorwegbedding waarvan de rails zijn verwijderd, maakte ooit deel uitmaakte van spoorlijn 23, waarvan een deel in Haspengouw als fietsroute gebruikt wordt en beter bekend staat onder de naam ‘Fruitspoor’. De spoorlijn, geopend in 1879, verbond Sint-Truiden met Tongeren en speelde een cruciale rol in het vervoer van fruit naar de stroopfabrieken van Borgloon en suikerbieten naar de suikerfabriek van Tienen. De lijn was niet alleen belangrijk voor goederenvervoer, maar bracht ook dagelijks werkvolk uit de regio naar industriële centra zoals Herstal en Luik. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrokken er treinen naar de kampen in Duitsland. Een kunstwerk aan het Fruitspoor in Kuttekoven vertelt er het verhaal van Holocaust-overlever Simon Gronowski, inmiddels 93 jaar. Hij was 11 jaar toen hij uit de trein sprong om aan de dood te ontsnappen.

Rijke flora

Postelein kleurt de oude spoorwegbedding groen

Het spoortracé, dat op sommige plaatsen tot tien meter boven het omliggende landschap ligt, werd in de jaren zeventig stilgelegd. Sindsdien zijn de sporen opgebroken, maar het pad is nog zichtbaar als een groene corridor door het Haspengouwse landschap. Jaarlijks maken vrijwilligers van Aulunteer, het Truiense Natuurpunt, het wandelpad opnieuw toegankelijk. Ondertussen heeft er zich een rijke flora ontwikkeld. Soorten als de rode kornoelje, postelein (foto), de sleedoorn en de gevlekte aronskelk bloeien er volop. Opvallend is ook de aanwezigheid van de zeldzame brede wespenorchis langs de Melsterbeek. Dankzij het beheer van de bermen blijven deze planten behouden.

Dikke Bertha

De tocht leidt verder langs het Bautershovenbos, waar een imposante, monumentale beuk  zijn plaats inneemt. ‘Dikke Bertha’ heeft een geschatte leeftijd van 250 tot 350 jaar, maar verkeert helaas in slechte gezondheid door aantasting door zwammen. De wandeling volgt verder het oude tracé van spoorlijn Tienen–Luik als een waardevolle ecologische verbinding, erkend als landschappelijk erfgoed. Doorheen open velden, bos en beekvalleien biedt het een unieke combinatie van historische diepgang en natuurrijkdom. De natuurwandeling toont aan hoe de vergeten spoorwegzate opnieuw betekenis krijgt. Niet langer als transportas, maar als groene wandelroute die erfgoed en natuur met elkaar verbindt.

Natuurliefhebber Ivo Breesch poseert naast Dikke Bertha. Zwammen tasten de reus helaas aan