Op zaterdag 28 februari stond M-theater op het podium voor hun laatste voorstelling van ‘De Vier Vrolijke Vrouwtjes’. Al voor aanvang van de voorstelling was het duidelijk dat het publiek niet voor een stille avond was gekomen, maar dat de zaal klaar was om te lachen. Of ze echter klaar waren voor wat ze allemaal te zien zouden krijgen, viel evenwel te betwijfelen.
- Tekst en foto’s © Yorgo Fontaine
Bij aanvang van de voorstelling leren we direct wie de vier vrolijke vrouwtjes zijn. Imke, Lilianne, Nelly & Marleen komen thuis na een avondje stappen en hebben het duidelijk naar hun zin gehad. Ze zwalpen van de ene naar de andere kant van het podium en zijn nog niet van plan direct te gaan slapen. Uit deze dronkevrouwspraat blijkt dat Nelly en Lilliane, niet al te gelukkig, getrouwd zijn en Marleen gelukkig gescheiden. De enige die nooit van de grond schijnt te komen is de vrouw des huizes Imke. Imke is een dertigjarige immomakelaar, die voor haar broer Tommy zorgt, nadat deze met hersenschade uit een ongeval is gekomen. Het overgrote deel van haar aandacht gaat dan ook naar zijn zorg. Wanneer de vriendinnen tot een plan komen om een date te versieren voor haar, is dit met de beste intenties, maar blijft Imke enigzins weigerachtig. De avond van de date is ze zeer afstandelijk tegenover Nico, een drieënveertigjarige publieksopwarmen, die het quartet een leuke avond op een televisiequiz bezorgt.
Aftellen naar deel twee
Het publiek voelde de hele tijd aan dat er meer in het verhaal zat dan in deel één naar voor kwam. Je kijkt dus ook reikhalzend uit naar het vervolg. Deel twee stelt dan ook niet teleur, want wanneer blijkt dat Tommy niet de broer van Imke is, maar haar vriend die na het ongeval van een jaar geleden geen herinnering aan hun relatie meer heeft, kan je in de zaal een spelt horen vallen. Het is een verhaal waarbij zelfs de meest doorwinterde toneelkijker moeite heeft om het droog te houden. De combinatie tussen humor en diepgang werd door Regisseur Jos Degeling subtiel met elkaar verweven in een dynamische scenografie en door de acteurs gebracht met het grootste respect voor schrijver Paul Coppens.
Samengevat. Een sterk verhaal, mooi gebracht door de acteurs, met een duidelijke regievisie, in een mooi decor is de succesformule waarmee M-Theater het publiek wist te raken en doet deze reporter in ieder geval al uitkijken naar volgend theaterseizoen.
