“Wij leven naar elke wedstrijd op dezelfde open manier toe. Het speelt geen rol tegen wie we spelen. We hebben gezien dat we in elke wedstrijd een resultaat kunnen spelen, en dat is vandaag niet anders.” Dat was de boodschap van Peter Maes voor de match. En dat werd het: een gevecht voor het resultaat, niet voor het spektakel!
De eerste helft was niet om van naar huis te schrijven. Het doet de rechtgeaarde supporter van STVV ongetwijfeld pijn, maar de eerste helft was lamentabel, zeker voor de neutrale voetballiefhebber. Driemaal zoveel passes naar achter dan naar voor, weinig tempo en dan telkens vermijdbare foute passes, slecht ontzetten, de tweede bal zelden voor de Kanaries. Blijkbaar moet elke aanval ook steevast via de Ridder gaan, met nodeloos getalm tot gevolg, gebrek aan tempo en geen kansen voor STVV. Was Antwerp dan zoveel beter? Dat ook weer niet. Veel balbezit, vaak de bal rond spelen, geduldig opbouwen, maar zelden consequent in de zone van de waarheid. Met wat goede wil kunnen we de twee balletjes richting Schmidt kansen 
noemen. Het Antwerpse overwicht resulteerde zelfs in een eerste hoekschop in de 28ste minuut. Zo groot was dat overwicht dan ook weer niet: de Great Old was vooral Old en helemaal niet Great. Misschien konden de mannen van de parking van Limburg aanspraak maken op een voorsprong, maar en De Laet en Rafaëlov vonden ofwel Schmidt ofwel Texeira op hun weg naar de 1-0 in de slotminuut van de met 4 minuten verlengde eerste helft. Een zaak stemde ons echter hoopvol: het kon enkel beter.
En die hoop was gerechtvaardigd. We kregen namelijk een tweede helft die stukken beter was, een helft zonder kansen voor Antwerp, een quasi gemaakt doelpunt van Suzuki, alleen voor doel, driest overgeschoten en een doelpunt van Lavalée dat, God mag weten waarom, werd afgekeurd. Lamkel Ze dat in de Truiense zak, Gerkens kon zijn wil niet opdringen, en Peter Maes zal zeggen dat zijn tactisch plan klopte.
De match eindigde zoals ze begonnen is, zonder doelpunten en met één punt voor beide ploegen. Voor STVV het einde van een mindere reeks met drie nederlagen, en de kandidaten voor play-off 1 houden, ondanks puntenverlies, hun kansen gaaf. En ondertussen stellen we ons de vraag, evenwel zonder leedvermaak, wie de volgende trainer van Racing Genk is.
