Iedereen herinnert zich nog het plotse, onverwachte vetrek van Peter Maes als trainer van STVV. Hij zag het hier niet meer zitten en zocht oorden op waar hij meer kon bewijzen met meer kwaliteit. En dus liet hij STVV in de steek, zelfs na vernieuwing en verbetering van zijn contract. In de hele wereld heet zoiets contractbreuk, behalve blijkbaar in de voetbalwereld. Dat daar een woord al lang geen woord meer is, weten we ondertussen. Nu hebben we ook de zekerheid dat een handtekening ook geen handtekening meer is. In dergelijke gevallen is het normaal dat een vergoeding wordt betaald voor de verbreking van het contract. Maar niet als je Peter Maes en Beerschot heet, de ploeg waar de Lommelnaar het grote licht had gezien.

Van die vergoeding heeft STVV nog geen cent gezien, en na de feiten van deze middag, toen Peter Maes en zijn twee assistenten per direct op de Antwerpse trottoir werden gezet, zal dat waarschijnlijk zeker niet meer gebeuren. Tot zover dus de collegialiteit in de Pro League, onbestaande dus, en het verhaal van de professionaliteit van Peter Maes, al even onbenullig.

Wat de Ratten nu gaan doen, dat is Antwerpse politiek, en daar houden we ons ver van af. Wat Peter Maes gaat doen eveneens. STVV haalde hem vanonder het stof, gaf hem alle kansen om zich opnieuw te bewijzen in de hoogste voetbalklasse (wat hij ook deed) na zijn vorige “misstappen”. Het ga hem goed, ergens in Oezbekistan of bij FC Dar-es-Salaam.