Brassband Zuid-Limburg vierde haar vijfjarig bestaan met het jubileumconcert “MACBRASS”, en deed dat vrijdag en zaterdag in dancing MacQueen in stijl. Het werd een dynamisch en uitbundig feestweekend vol koperklank, percussie en pure energie. Het feestconcert trok twee keer een volle zaal met een uitbundig publiek en een excellent muzikaal programma.

  • Tekst en foto’s © Rudi De Cock

Het concert opende indrukwekkend met het 10 minuten adembenemende Vitae Aeternum, letterlijk “het eeuwige leven”. Een symbolische keuze, want precies dat is wat de muzikanten van BBZL nastreven: een vereniging die blijft groeien, bruisen en inspireren. Geen luchtig deuntje dus, maar een groots werk dat de kracht en toekomst van de brassband verbeeldde. Na die krachtige start verwelkomden de muzikanten het publiek met open armen en ook omgekeerd. De toeschouwers – sommigen verkleed into de 80’ies of 90’ies – gingen onmiddellijk helemaal mee op in deze “MACBRASS”.  De ganse avond werd één grote ode aan het samen muziek maken, en aan de droom die ooit klein begon: Brassband Zuid-Limburg uitbouwen tot een vaste waarde in de regio. Het publiek smaakte de tijdreis door de jaren ’80 en ’90. De bandleden hadden hun favoriete nummers zelf gekozen — en dat was te horen. Bekende hits kregen een nieuw jasje, vol koper, kracht en kleur. Voor de pauze stond de jaren ’80 centraal: een decennium van hits, hoop en haarlokken vol haarlak.

Diamonds

 

Zo werd het publiek meegenomen met ‘Why tell me why’ van Anita Meyer en raasde het orkest door via Abba, Toto, Wham tot Night of the Tiger, een knipoog naar de Rocky-film periode met de song Eye of the tiger in combinatie met het beroemde Dies Irae van Giuseppe Verdi’s Requiem. Het arrangement van Philip Harper werd een ware explosie van energie. Tijdens Abba’s Super Trouper kreeg het podium frisse versterking van vier danseressen van Dansschool Diamonds uit Gingelom. De jongedames brachten choreografieën à la Penny De Jaeger uit Avro’s Toppop van de jaren ’80. Jong talent in glitterpakjes, die de zaal in vuur en vlam zetten. Een van de hoogtepunten was ongetwijfeld Faith van George Michael, waarin Raf Dielkens, principal cornet van BBZL, een prachtige solorol vertolkte. Geen zonnebril of leren jas, maar wél evenveel charisma met zijn cornet. Het publiek herbeleefde ook het tijdsbeeld van de jaren ’80: de sportieve krachttoeren van de Rode Duivels, de reportages van Pol Jambers.

 

Publiek dirigeert digitaal mee

In beeld – Michiel (rechts vooraan) duwt op de knoppen van de tablet en beslist zo welke delen van het orkest spelen. 

Na de pauze werd het zo mogelijk nog straffer. Opener was de brassband klassieker Glory Fanfare van Otto M. Schwarz, een feestelijke ouverture vol koperblazers, een staaltje topklasse van echte brassband muziek. Het dubbelkorige cornetregister waarbij de cornetten klinken als twee aparte koren, maakte indruk op de aanwezigen. Daarna werd er minutenlang songs gebracht zoals You, Rhythm is a Dancer, Losing My Religion, Blauw en Vlieg met me mee. Pure nostalgie, in een glanzend nieuw jasje. Ook het publiek kreeg een actieve rol. Wie verkleed kwam, maakte kans op een prijs. Vrijdag won Nicole, zaterdag Michiel — en zij mochten elk de band “dirigeren” op een nummer van Daft Punk. Dirigent Jan De Maeseneer gaf zijn stokje digitaal door want via een tablet met gekleurde knoppen konden Nicole en Michiel bepalen hoe het muzikale werk er zou uitzien, en welke instrumenten van het orkest op welk moment aan bod kwamen. Dat leverde een uniek stukje muzikaal werk op, en zorgde bij het talrijk opgekomen publiek voor veel enthousiasme én applaus.

Rapper

De jaren ’90 werden in het concert ook historisch belicht: van de Witte Mars tot de popicoon prinses Diana, van Samson & Gert tot Britney Spears. BBZL bracht dat allemaal tot leven in The Spice Boys, een knipoog naar de Spice Girls én de Backstreet Boys. Voorzitter Marc Soentjens verraste het publiek met een dankwoord in… rapstijl! Daarmee sloot hij perfect aan bij de slotmedley van het concert: een knallende 90s Techno Medley, met beats van 2 Fabiola, Fiocco, DJ Tiësto en Sash. De zaal veranderde even in een dansvloer, met licht, ritme en luid gejuich. Na de laatste noot werd het feest verdergezet in Dancing MacQueen, waar DJ Max zorgde voor een afterparty tot in de vroege uurtjes. Brassband Zuid-Limburg blies haar vijfde verjaardag letterlijk én figuurlijk uit met een knal — en bewees dat traditie en vernieuwing perfect hand in hand kunnen gaan. MACBRASS was meer dan een concert. Het was een reis door de tijd, een feest van vriendschap en muziek, en een blik vooruit naar een toekomst vol koperklank en percussie. Op naar het volgende lustrum.

Herbeluister hier de reportage over MacBrass, 5 jaar BrassBand Zuid-Limburg.