Met een glimlach en een uitgerekende zet bevrijdde Tim Wellens zijn kopman Tadej Pogacar van een verplicht podiumbezoek en alle drukte die een leiderstrui met zich meebrengt. De Truiense renner greep onderweg naar Mont Cassel een bergpunt mee en kwam zo verrassend in het bezit van de bollentrui. Tim Wellens ging gisteren al op zoek naar bergpunten om Pogacar van de bollentrui te verlossen. Ook dinsdag pakte hij een bergpunt. Maar Pogacar kwam als eerste boven op de Rampe Saint-Hillaire en telt zo na één dag opnieuw de meeste bergpunten.
Het was een opvallende wending maandag in een ogenschijnlijk rustige rit in de Ronde van Frankrijk. Zo’n 35 kilometer voor de finish reed Tim Wellens op het gemak weg uit het peloton. Niet met grootse aanvalslust, wel met een plan. Het doel: het enige bergpunt van de dag oppikken op de Mont Cassel en zo zijn ploegmaat Pogacar ontlasten van de bolletjestrui, en vooral van de bijhorende ceremonie. De aanval van Wellens leek op het eerste gezicht niet meer dan een niemendalletje. Toch zat er een weldoordacht plan achter. “We hadden het er zondagavond over”, vertelt Tim Wellens. “Tadej draagt al genoeg leiderstruien, dus ik zei: laat mij die trui maar eens proberen. ‘Pak hem gerust’, zei hij.” Met instemming van het peloton — “Ik heb het netjes gevraagd” — trok de Belgische kampioen alleen op pad richting Mont Cassel. Zonder te forceren, zonder tegenstand. “Gelukkig waren mijn collega’s zo vriendelijk. Ik beloof dat ik hen ook zal helpen als ze iets nodig hebben.”
Millimeterwerk in het klassement
Wellens had vooraf ingeschat dat één bergpunt genoeg zou zijn om de trui van Pogacar over te nemen. In de ploegwagen ontstond er echter enige verwarring. “Ze dachten dat ik bij gelijke stand toch achter Tadej zou staan,” zegt hij. “Maar ik wist dat het reglement anders werkte. Ze hebben het nagekeken en ik kreeg gelijk.” Beide renners stonden na de klim op gelijke hoogte in het bergklassement, met elk drie punten. De doorslag kwam er via het reglement: wie het eerst boven kwam op de meeste hellingen, wint bij een gelijke stand. Wellens had punten op twee klims, Pogacar slechts op één. Het verschil werd dus gemaakt op een klein hellinkje van vierde categorie.
Trui als bijvangst
Of Wellens nu echt wil strijden voor de bollentrui? “Nee hoor, dat is geen doel op zich,” lacht hij. “We rijden hier voor het geel en het ploegenklassement. Maar ik ben wel trots zijn dat ik de trui dinsdag mag dragen.” Voor Pogacar was het alvast een meevaller. De Sloveen mag zich weer volledig concentreren op het algemene klassement, zonder extra podiumverplichtingen.
Conclusie
Een vriendelijk verzoek, een slimme berekening en een onverwachte trui: Tim Wellens toonde in de Tour dat koersinzicht niet altijd gepaard hoeft te gaan met explosieve demarrages. Soms volstaat een goed gesprek en een rustige rit naar de top. Het feest duurde welgeteld één dag omdat Tadej Pogacar dinsdag alsnog als eerste op de top van de Rampe Saint-Hillaire bovenkwam en zich opnieuw in de bolletjestrui mag hijsen bij de start woensdag.
